Dobowe zapotrzebowanie na energię elektryczną budynku wyznacza się przez bilans energii odbiorników. Kluczowe jest rozróżnienie, że moc (W lub kW) mówi "jak szybko" zużywana jest energia, a energia (Wh lub kWh) uwzględnia także czas pracy.
Typowa procedura obliczeń wygląda następująco:
- Dla każdego urządzenia z tabeli odczytuje się jego moc P oraz czas pracy w ciągu doby t (w godzinach).
- Jeśli moc jest w watach, przelicza się ją na kilowaty: kW = W / 1000.
- Liczy się energię dobową danego odbiornika ze wzoru E = P · t, otrzymując wynik w kWh (gdy P jest w kW, a t w h).
- Sumuje się energie wszystkich odbiorników, uzyskując energię dobową całkowitą.
Następnie w zadaniu należy uwzględnić 30% rezerwy. W praktyce oznacza to doliczenie zapasu do wyniku całkowitego (na niepewności, dodatkowe odbiorniki, rozruchy, zmienność pracy). Matematycznie jest to pomnożenie energii całkowitej przez współczynnik 1,3 (czyli 100% + 30%).
Odpowiedź "7,15 kWh" jest zgodna z tą metodyką: odpowiada sumie energii z tabeli po zastosowaniu rezerwy 30%.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe? Zwykle wynikają z typowych błędów rachunkowych: brak doliczenia rezerwy (zostaje wartość bazowa), błędne przeliczenie W na kW, pominięcie jednego odbiornika lub przyjęcie niewłaściwego czasu pracy. Warto zawsze sprawdzić jednostki na każdym etapie i dopiero na końcu zastosować współczynnik 1,3.
