Rozwój motoryczny obejmuje zarówno motorykę dużą (np. bieganie, skakanie, wspinanie, utrzymywanie równowagi), jak i motorykę małą (sprawność dłoni i palców, precyzja ruchów). W pracy opiekunki dziecięcej kluczowe jest tworzenie takich warunków, by dziecko mogło bezpiecznie i często ćwiczyć ruch w naturalnych sytuacjach dnia codziennego.
Odpowiedź "Organizować zabawy ruchowe i gry sportowe" jest trafna, ponieważ aktywność ruchowa dostarcza bodźców potrzebnych do doskonalenia koordynacji, planowania ruchu, kontroli posturalnej i ogólnej sprawności. Przykładowo mogą to być tory przeszkód, zabawy z piłką, naśladowanie zwierząt, taniec, zabawy równoważne czy ćwiczenia z elementami czołgania i skakania (zawsze adekwatnie do wieku i możliwości dziecka).
Odpowiedź "Zachęcać do siedzenia przed telewizorem" nie wspiera motoryki, bo wzmacnia zachowania siedzące i ogranicza czas spontanicznego ruchu. Dodatkowo łatwo prowadzi do nawyku bierności, co w praktyce opieki jest przeciwieństwem wspierania sprawności.
Odpowiedź "Czytać dziecku książki na głos" jest wartościowa wychowawczo, ale rozwija przede wszystkim język, uwagę, wyobraźnię i relację z opiekunem. Nie jest jednak działaniem ukierunkowanym na poprawę sprawności ruchowej, chyba że towarzyszą temu elementy ruchowe (których w tej odpowiedzi nie ma).
Odpowiedź "Nauczyć dziecko korzystać z komputera" dotyczy kompetencji cyfrowych i poznawczych. W typowym ujęciu wiąże się także z dłuższym siedzeniem, więc nie stanowi właściwej metody wspierania rozwoju motorycznego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy konkretnej sfery rozwoju (tu: motorycznej), szukaj odpowiedzi, która bezpośrednio angażuje ciało i ruch, a nie ogólnego "rozwoju" rozumianego szeroko.
