Ocena ryzyka zawodowego jest procesem, który ma doprowadzić do ograniczenia wypadków i chorób związanych z pracą. Żeby proces był wiarygodny, musi zaczynać się od możliwie kompletnego rozpoznania tego, co może spowodować szkodę (zagrożeń) oraz w jakich warunkach może dojść do zdarzenia.
Dlatego odpowiedź "Zidentyfikować wszystkie możliwe zagrożenia" jest właściwa: bez listy zagrożeń nie da się sensownie przejść do kolejnych kroków, takich jak ocena prawdopodobieństwa, ocena skutków, ustalenie poziomu ryzyka i zaplanowanie środków zapobiegawczych. W praktyce technik BHP zbiera informacje z obserwacji stanowiska, rozmów z pracownikami, dokumentacji maszyn i substancji, rejestrów wypadków oraz wyników pomiarów czynników szkodliwych.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "Skupić się tylko na najważniejszych zagrożeniach" – brzmi rozsądnie, ale w ocenie ryzyka "najważniejsze" wynika dopiero z analizy. Pominięcie części zagrożeń może ukryć ryzyka rzadkie, lecz o bardzo ciężkich skutkach.
- "Zignorować zagrożenia, które są mało prawdopodobne" – niskie prawdopodobieństwo nie oznacza braku ryzyka. W BHP liczy się kombinacja prawdopodobieństwa i ciężkości skutków, a także narażenie (kto i jak często).
- "Skupić się tylko na zagrożeniach, które są łatwe do usunięcia" – to błąd organizacyjny: wybiera się zadania "proste", zamiast te, które realnie zmniejszają ryzyko. Działania profilaktyczne powinny wynikać z oceny ryzyka, a nie z wygody wdrożenia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy oceny ryzyka, szukaj odpowiedzi opisujących systematyczność (pełne rozpoznanie, udokumentowanie, analiza), a nie "selekcję" czy "pomijanie" problemów.
