W zawiesinach drobnoziarnistych pojedyncze cząstki opadają wolno, bo mają małą masę, a opór ruchu w cieczy jest względnie duży. Dodatkowo drobiny mogą się odpychać elektrostatycznie i długo utrzymywać w stanie rozproszenia, co pogarsza klarowanie i wydłuża czas sedymentacji.
Odpowiedź "Flokulanty." jest poprawna, ponieważ flokulanty to odczynniki, które wywołują flokulację, czyli zlepianie/mostkowanie cząstek w większe skupiska (kłaczki). Takie kłaczki mają większą średnicę efektywną i zwykle szybciej opadają, dzięki czemu procesy zagęszczania i sedymentacji przebiegają sprawniej (szybsze opadanie, lepsze oddzielanie faz, mniejsza mętność przelewu).
Odpowiedzi niepoprawne wynikają najczęściej z pomylenia zastosowań odczynników:
- "Aktywatory." kojarzone są głównie z procesami, w których "uaktywnia się" powierzchnię minerału (np. w rozdziałach flotacyjnych), a nie z przyspieszaniem opadania w osadnikach.
- "Modyfikatory." to bardzo ogólna nazwa – może dotyczyć regulatorów właściwości układu, ale sama w sobie nie wskazuje jednoznacznie na mechanizm tworzenia kłaczków i przyspieszania sedymentacji.
- "Zbieracze." są typowymi odczynnikami flotacyjnymi, których zadaniem jest nadawanie hydrofobowości i ułatwianie przyłączania do pęcherzyków powietrza, a nie zwiększanie szybkości opadania ziaren.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą regułę: gdy pytanie dotyczy klarowania, zagęszczania, osadników i szybszego opadania, najczęściej chodzi o flokulanty (czasem także o koagulanty, ale to inny termin i mechanizm). Gdy dotyczy unoszenia w pianie i selektywności powierzchni, wtedy pojawiają się zbieracze, aktywatory i inne odczynniki flotacyjne.
