Kluczową różnicą między lekiem recepturowym a lekiem aptecznym jest sposób i cel przygotowania.
Lek recepturowy sporządza się w aptece indywidualnie dla konkretnego pacjenta, na podstawie recepty. Oznacza to, że skład, dawka, ilość oraz postać są dobrane do potrzeb tej osoby i realizuje się je najczęściej jako wykonanie jednostkowe lub w małych ilościach.
Lek apteczny to produkt również wytwarzany w aptece, ale przygotowywany według ustalonej receptury w większych seriach (z wyprzedzeniem lub partiami) z myślą o wydawaniu wielu pacjentom, a nie jednej, wskazanej osobie. Z perspektywy organizacji pracy oznacza to większy nacisk na powtarzalność serii, oznakowanie i warunki przechowywania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Stwierdzenie, że lek recepturowy jest dostępny bez recepty, odwraca sens pojęć: "recepturowy" nie oznacza "OTC", tylko "wykonany w recepturze".
- Porównywanie ceny nie jest definicyjną różnicą; koszt zależy od składu, surowców i odpłatności, więc nie może być stałym kryterium rozróżnienia.
- Postać leku (płyn, maść, czopki, proszki itd.) nie jest kryterium stałym dla żadnej z tych kategorii, więc twierdzenie "zawsze" jest merytorycznie nieprawdziwe.
W zadaniach egzaminacyjnych najbezpieczniej zapamiętać: recepturowy = dla jednego pacjenta, apteczny = seria dla wielu.
