Standard IEEE 802.11g to odmiana Wi‑Fi zaprojektowana jako rozwinięcie 802.11b: zachowuje pracę w paśmie 2,4 GHz, ale oferuje wyższą szybkość transmisji dzięki zastosowaniu bardziej efektywnej modulacji (w praktyce kojarzonej z maksymalną szybkością warstwy fizycznej).
Dlatego poprawny zestaw parametrów dla 802.11g to: 2,4 GHz oraz 54 Mb/s (maksymalna wartość PHY). Warto pamiętać, że rzeczywista przepustowość użytkowa (to, co zobaczy aplikacja) jest zwykle niższa z powodu narzutów protokołów, retransmisji i współdzielenia medium radiowego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 5 GHz nie jest pasmem charakterystycznym dla 802.11g; pasmo to kojarzy się przede wszystkim z innymi rodzinami standardów (np. rozwiązaniami "a" oraz nowszymi trybami pracy urządzeń).
- 300 Mb/s nie jest maksymalną szybkością 802.11g. Taka wartość pojawia się typowo przy 802.11n w zależności od szerokości kanału, liczby strumieni i konfiguracji, więc łatwo tu o błąd przez przeniesienie wiedzy z nowszych technologii.
- Połączenie 2,4 GHz z 300 Mb/s to typowa "pułapka": pasmo może się zgadzać dla części konfiguracji 802.11n, ale nie dla 802.11g.
Na egzaminie warto rozróżniać: standard (g/n/ac/ax), pasmo (2,4/5/6 GHz) oraz maksymalną szybkość PHY (wartość "z pudełka"), bo pytania często mieszają te trzy elementy w dystraktorach.
