W standardowym badaniu EKG (tzw. zapis 12‑odprowadzeniowy) odprowadzenia dzieli się m.in. na kończynowe i przedsercowe, a w obrębie kończynowych na dwubiegunowe i jednobiegunowe wzmocnione.
Odprowadzenia kończynowe dwubiegunowe to klasyczne odprowadzenia wg Einthovena. Są oznaczane cyframi rzymskimi: I, II, III. Nazywa się je "dwubiegunowymi", ponieważ rejestrują różnicę potencjałów między dwiema elektrodami na kończynach (w praktyce aparat analizuje sygnały z elektrod kończynowych).
Odpowiedź "I, II, III" jest więc właściwa, bo odpowiada dokładnie tej grupie odprowadzeń.
Pozostałe propozycje są błędne z powodu pomylenia grup odprowadzeń:
- "V1, V2, V3" oraz "V4, V5, V6" to odprowadzenia przedsercowe (klatkowe). Są umieszczane na klatce piersiowej i nie są odprowadzeniami kończynowymi.
- "aVR, aVL, aVF" to kończynowe odprowadzenia jednobiegunowe wzmocnione (augmented). Są kończynowe, ale nie dwubiegunowe, dlatego nie spełniają warunku z pytania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się słowo "dwubiegunowe", najpierw sprawdź, czy odpowiedź nie dotyczy przypadkiem odprowadzeń wzmocnionych (aVR/aVL/aVF) albo przedsercowych (V1–V6). W praktyce klinicznej poprawne nazwanie odprowadzeń ułatwia opis zmian w konkretnych "ścianach" serca i pozwala szybciej wychwycić błędy podłączenia.