Układ zasilający silnik prądu stałego rozpoznaje się przede wszystkim po tym, że na wyjściu ma regulowane napięcie stałe, a nie napięcie przemienne o zmiennej częstotliwości. Typowym rozwiązaniem dla napędu DC o możliwości nawrotu i odzysku energii jest przekształtnik dwukierunkowy (nawrotny), zbudowany z dwóch mostków tyrystorowych połączonych antyrównolegle.
Dlaczego to działa? Dwa sterowane mostki pozwalają tak dobrać kąty zapłonu tyrystorów, aby układ mógł pracować zarówno w trybie prostownikowym (zasilanie silnika), jak i w trybie inwertorowym (oddawanie energii do sieci podczas hamowania). To jest istota pracy czterokwadrantowej: możliwa jest zmiana kierunku momentu i kierunku przepływu energii.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo opisują inne rodzaje konwersji:
- Falownik napięcia w typowym znaczeniu zasila silnik prądu przemiennego i wytwarza na wyjściu przebieg AC (zwykle trójfazowy) z obwodu pośredniego DC. Na takim schemacie oczekuje się wyjścia trójfazowego do silnika AC, a nie mostków prostownikowych z wyjściem DC.
- Sterownik napięcia przemiennego reguluje wartość skuteczną napięcia AC (np. dla grzałek lub silników AC) i nie wytwarza regulowanego napięcia stałego dla silnika DC.
- Bezpośredni przemiennik częstotliwości (AC→AC) zmienia częstotliwość napięcia przemiennego bez pośredniego obwodu DC; nie jest typowym źródłem zasilania dla silnika prądu stałego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na wejściu widzisz sieć trójfazową, a dalej dwa mostki tyrystorowe "plecami do siebie" i na końcu symbol silnika DC, najczęściej chodzi o przekształtnik dwukierunkowy.
