Charakterystyka pompy wirnikowej to zestaw krzywych pokazujących zależności parametrów pracy od wydajności Q: typowo wysokości podnoszenia H(Q), mocy P(Q) oraz sprawności η(Q). Dla eksploatacji kluczowy jest punkt, w którym sprawność jest największa (tzw. punkt optymalny/BEP), ponieważ w tym miejscu pompa pracuje najbardziej ekonomicznie – zużywa najmniej energii na przetłoczenie jednostki objętości cieczy.
Aby poprawnie odczytać parametry w punkcie maksymalnej sprawności, należy wykonać zawsze tę samą procedurę:
- Zidentyfikować krzywą η(Q) i znaleźć jej maksimum (wierzchołek "paraboli").
- Poprowadzić linię pomocniczą pionową przez ten punkt do osi poziomej – to daje odczyt Q.
- Dla tego samego Q przejść do krzywej H(Q) i odczytać H.
Na przedstawionej charakterystyce maksimum krzywej sprawności η(Q) wypada w okolicy Q≈220 m³/h. Dla tej wydajności krzywa H(Q) wskazuje H≈44 m. Zestaw tych wartości odpowiada pozycji B w tabeli odpowiedzi.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- A (Q=150, H=52): to punkt o mniejszej wydajności, leżący przed maksimum η(Q). Częsty błąd to wybór dużego H, ale maksimum sprawności nie musi pokrywać się z najwyższym H.
- C (Q=250, H=40): to punkt za maksimum η(Q) – po prawej stronie wierzchołka sprawność zaczyna spadać, mimo że Q jest nadal w typowym zakresie pracy.
- D (Q=270, H=35): to jeszcze dalsze odejście od BEP; wybór skrajniejszego Q bywa skutkiem odczytu z niewłaściwej krzywej lub pominięcia linii pomocniczej.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw nazwij krzywą, z której korzystasz (η, H lub P), a dopiero potem odczytuj liczby – to ogranicza pomyłki wynikające z podobieństwa linii na wykresie i z odczytu z niewłaściwej skali.
