Zabawy zapobiegające izolacji i integrujące dzieci to takie, które angażują całą grupę i tworzą sytuacje sprzyjające kontaktowi: wspólny cel, współpracę, komunikację, naprzemienność ról oraz doświadczanie przynależności. Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Z całą grupą."
W praktyce opiekunki dziecięcej zabawy grupowe są szczególnie ważne podczas adaptacji (nowa grupa), po konfliktach, a także wtedy, gdy obserwuje się wycofywanie lub pomijanie jednego z dzieci. Dobrze dobrana zabawa zespołowa daje okazję do bezpiecznego wejścia w interakcje, zmiany partnerów oraz zauważenia każdego dziecka w działaniu grupy.
Pozostałe propozycje nie spełniają wprost kryterium "zapobiegania izolacji i integracji":
- "Z przyborami." – użycie przyborów samo w sobie nie przesądza o integracji. Dzieci mogą działać równolegle, obok siebie, bez współdziałania (np. każde rysuje osobno). Aby integrować, potrzebna jest struktura zadania grupowego, a nie sam rekwizyt.
- "Indywidualne." – aktywności indywidualne mogą wspierać rozwój i poczucie sprawstwa, ale z założenia nie budują relacji w grupie i nie przełamują izolacji społecznej.
- "Sensomotoryczne." – koncentrują się na stymulacji zmysłów i ruchu; mogą odbywać się w grupie, lecz ich głównym celem nie jest integracja. Bez elementu współpracy i interakcji nie są typowym narzędziem przeciwdziałania izolacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się słowa "integrują", "wspólne", "relacje", najczęściej chodzi o formy zespołowe, a nie o rodzaj bodźców (np. zmysłowych) czy użytych materiałów.
