KWALIFIKACJA FRK1 - CZERWIEC 2010

Podczas trwałej koloryzacji celem jest trwała zmiana barwy włosa poprzez wprowadzenie (i utrwalenie) pigmentu pochodzącego z produktu koloryzującego. Żeby to było możliwe, najpierw dochodzi do rozchylenia łusek osłonki – ułatwia to dostęp składników do warstw wewnętrznych. Następnie we włosie następuje osadzenie sztucznego barwnika (produkt tworzy lub pozostawia w strukturze włosa barwne cząsteczki), co daje nowy odcień. Po zakończeniu procesu dąży się do domknięcia łusek (np. przez działanie kwaśniejsze i pielęgnację), aby wygładzić powierzchnię i ustabilizować efekt.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

• "Utlenienie barwnika naturalnego" – utlenianie (rozjaśnianie) melaniny może występować w praktyce przy koloryzacji oksydacyjnej, ale nie jest jedyną i zawsze nadrzędną "zmianą strukturalną" opisywaną na poziomie podstawowym. W pytaniu akcent położono na sekwencję: łuski–barwnik sztuczny–domknięcie.
• "Przekształcenie keratyny" – keratyna jest białkiem budulcowym włosa; typowe ujęcie koloryzacji nie opisuje jej jako głównego obiektu "przekształcenia" w sensie mechanizmu usługi. Takie sformułowanie bardziej pasuje do ogólnych uszkodzeń lub innych procesów chemicznych.
• "Przerwanie mostków siarkowych" – to charakterystyczne dla zabiegów zmiany kształtu włosa (np. trwała ondulacja, prostowanie chemiczne), gdzie ingeruje się w wiązania w keratynie. Koloryzacja dotyczy przede wszystkim pigmentów i przepuszczalności osłonki, a nie przebudowy mostków siarkowych.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się mostki siarkowe, najczęściej chodzi o ondulację/prostowanie, a gdy pojawia się barwnik i łuski – o koloryzację.