Porządkowanie wewnętrzne to zestaw czynności wykonywanych na aktach w obrębie teczki, aby przygotować je do trwałego przechowywania i przekazania do archiwum. Obejmuje m.in. ułożenie pism zgodnie ze spisem spraw, zachowanie chronologii w obrębie sprawy, eliminację wtórników i brudnopisów, a także działania porządkujące (np. usunięcie elementów metalowych i przygotowanie akt do bezpiecznego przechowywania).
Takie opracowanie jest wymagane głównie dla dokumentacji kategorii A, czyli materiałów archiwalnych przechowywanych wieczyście ze względu na ich trwałą wartość. Skoro akta kategorii A mają pozostać zachowane na stałe, muszą być uporządkowane w sposób umożliwiający szybkie wyszukiwanie oraz ograniczający ryzyko uszkodzeń i chaosu informacyjnego.
Odpowiedzi odnoszące się do kategorii B (np. Bc lub B5) są nieprawidłowe, ponieważ są to odmiany dokumentacji niearchiwalnej o czasowym znaczeniu, przechowywanej przez określony okres. W praktyce nie przykłada się do nich takiego samego poziomu opracowania jak do materiałów archiwalnych, bo docelowo mogą podlegać brakowaniu po upływie czasu przechowywania.
Oznaczenie BE (zwykle z liczbą) bywa kojarzone z ekspertyzą archiwalną po upływie okresu przechowywania, ale w tym pytaniu nie występuje jako odpowiedź poprawna. Z kolei zapis "BES" nie jest standardową kategorią archiwalną, więc nie powinien być utożsamiany z poprawną nomenklaturą.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że im trwalsza i cenniejsza dokumentacja (kategoria A), tym większy nacisk na staranne opracowanie i porządkowanie wewnętrzne teczek.
