"Tworzenie kopii zapasowych bazy danych" jest właściwą techniką wtedy, gdy celem administratora jest zapewnienie, że dane nie zostaną bezpowrotnie utracone i że po incydencie (awaria serwera, błąd aplikacji, usunięcie danych, atak) można je przywrócić. Kopia zapasowa nie przyspiesza działania bazy ani nie poprawia samej jakości modelu danych, ale stanowi podstawę planu ciągłości działania.
Dlaczego pozostałe techniki nie spełniają tego celu:
- "Normalizacja bazy danych" służy redukcji redundancji i anomalii aktualizacji oraz porządkuje schemat. Może poprawić spójność projektu, lecz nie daje mechanizmu odzyskania danych po awarii i nie gwarantuje ich dostępności w sytuacji utraty zasobów.
- "Utworzenie indeksu dla bazy danych" dotyczy głównie wydajności zapytań (szybsze wyszukiwanie/łączenia). Indeks nie jest strategią ochrony danych; przy awarii dysku lub uszkodzeniu plików bazy nadal potrzebujesz kopii, aby odtworzyć stan.
- "Zmiana typu danych w tabeli" to modyfikacja schematu. Może być konieczna z powodów biznesowych lub poprawności danych, ale jest to operacja potencjalnie ryzykowna (np. konwersje, blokady, błędy migracji) i sama w sobie nie zwiększa pewności odtworzenia danych po incydencie.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą zasadę: jeśli pytanie dotyczy ochrony danych przed utratą i możliwości przywrócenia systemu do działania, szukaj odpowiedzi związanych z kopią zapasową i odtwarzaniem. Jeżeli dotyczy szybkości działania, częściej chodzi o indeksy; jeżeli dotyczy jakości modelu – o normalizację.
