Wrażliwość artystyczna u dzieci rozwija się przede wszystkim wtedy, gdy dziecko aktywnie doświadcza i tworzy. Dlatego "Przeprowadzenie warsztatów plastycznych z różnymi technikami i materiałami" jest najtrafniejsze: umożliwia eksperymentowanie (np. różne faktury, narzędzia, sposoby nakładania farby), ćwiczy sprawność manualną i koordynację, a także pozwala wyrażać emocje w bezpieczny, akceptowany sposób.
Istotne jest też to, że warsztaty mogą być elastycznie dopasowane do wieku i możliwości grupy: można różnicować poziom trudności, czas trwania, stopień instruktażu oraz sposób prezentacji efektów (bez oceniania "ładne/brzydkie", z naciskiem na proces).
- "Pokazanie dzieciom filmu o sztuce" wspiera głównie poznanie i bierny odbiór. Może inspirować, ale zwykle słabiej kształtuje ekspresję i sprawczość niż działanie własne.
- "Zorganizowanie wycieczki do muzeum sztuki" bywa wartościowe, jednak jej efektywność zależy od wieku, przygotowania i możliwości skupienia uwagi. Bez części warsztatowej i aktywności twórczej może pozostać głównie doświadczeniem oglądania.
- "Przeczytanie dzieciom książki o sztuce" rozwija język i wiedzę, ale nie zastępuje kontaktu z materiałem, kolorem i formą. U młodszych dzieci sama narracja może być zbyt abstrakcyjna, jeśli nie towarzyszy jej działanie.
W praktyce najlepsze rezultaty daje łączenie inspiracji (książka/film/muzeum) z aktywnością plastyczną, ale jeśli trzeba wybrać jedno działanie najbardziej rozwijające wrażliwość artystyczną, kluczowe jest uczenie przez działanie.
