Zajęcia plastyczne z plasteliną (ugniatanie, gniecenie, rwanie, rolowanie) są wartościowe, bo rozwijają motorykę małą, wzmacniają mięśnie dłoni i palców oraz wspierają koordynację wzrokowo-ruchową. Jednocześnie są to aktywności wymagające od dziecka określonej gotowości rozwojowej: musi ono potrafić kontrolować nacisk dłoni, wykonywać celowe ruchy oraz w podstawowym stopniu respektować zasady bezpieczeństwa podczas zabawy.
Odpowiedź "w IV kwartale drugiego roku życia" wskazuje końcówkę 2. roku życia, kiedy u większości dzieci rośnie sprawność manipulacyjna i wydłuża się czas skupienia na zadaniu. W praktyce opiekuńczej jest to moment, w którym łatwiej zaproponować nie tylko dotykanie masy, ale też konkretne działania: rozrywanie na kawałki, wałkowanie w "robaczki", ugniatanie w kulki, odciskanie prostych kształtów. W tym wieku nadal konieczny jest nadzór osoby dorosłej, ale ryzyko zachowań niebezpiecznych jest zwykle mniejsze niż u młodszych dzieci.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "w I kwartale drugiego roku życia" to okres, w którym część dzieci dopiero intensywnie doskonali podstawowe chwyty i manipulację. U wielu dzieci może to być za wcześnie na wymagające działania (rwanie, silne ugniatanie), a większy nacisk kładzie się na prostsze zabawy sensoryczne oraz krótkie aktywności pod ścisłym nadzorem.
- "w II kwartale trzeciego roku życia" i "w III kwartale trzeciego roku życia" przesuwają wprowadzenie plasteliny zbyt późno. W 3. roku życia dzieci zwykle potrafią już wykonywać bardziej złożone prace plastyczne; plastelina może być wtedy narzędziem do rozwijania precyzji, ale nie jest to dopiero moment jej pierwszego wprowadzania.
Wskazówka praktyczna: aby zwiększyć bezpieczeństwo i sukces dziecka, stosuj małe porcje plasteliny, jasne zasady (np. "plastelina zostaje na stoliku"), częste mycie rąk po zajęciach i dobieraj zadania od łatwych do trudniejszych.
