Aby ustalić, który nawóz jest "tańszy w użyciu", nie porównuje się samej ceny worka, tylko koszt na porównywalną jednostkę efektu (tu: na tę samą powierzchnię). Informacja, że nawóz A "wystarcza na dwa razy więcej powierzchni", oznacza, że z jednego worka A uzyskasz taki sam efekt jak z dwóch "jednostek powierzchni" nawozu B.
Krok 1: przyjmij jednostkę porównania
Najwygodniej porównać koszt "na 1 jednostkę powierzchni", np. na 1 ha (w zadaniu nie trzeba podawać ha, wystarczy jednostka umowna).
Krok 2: oblicz koszt jednostkowy
- Nawóz A: koszt worka to 200 zł, a wydajność to 2 jednostki powierzchni. Zatem koszt na 1 jednostkę wynosi 200/2 = 100 zł.
- Nawóz B: koszt worka to 150 zł i starcza na 1 jednostkę powierzchni. Koszt na 1 jednostkę wynosi 150/1 = 150 zł.
Wniosek: niższy koszt na tę samą powierzchnię ma nawóz A (100 zł vs 150 zł).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "Nawóz B" to typowy wybór wynikający z patrzenia tylko na cenę worka (150 zł jest mniejsze niż 200 zł), ale po przeliczeniu na powierzchnię B jest droższy.
- "Oba nawozy są równie drogie w użyciu" byłoby prawdziwe tylko wtedy, gdyby po przeliczeniu koszt na jednostkę był taki sam; tutaj 100 zł i 150 zł różnią się wyraźnie.
- "Nie można określić…" jest niepoprawne, bo zadanie podaje dokładnie te dane, które są potrzebne: cenę worka i relację wydajności (2×).
W praktyce rolniczej tak samo porównuje się koszty różnych nawozów i środków produkcji: zawsze sprowadza się je do kosztu na hektar lub na dawkę, zamiast oceniać opłacalność po cenie opakowania.
