W terapii zajęciowej ocena potrzeb, zasobów i możliwości podopiecznego opiera się na narzędziach, które opisują funkcjonowanie w życiu codziennym, sprawność poznawczą, poziom samodzielności oraz czynniki środowiskowe i osobiste. Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Test na obecność antygenów prostaty".
To badanie (PSA) ma charakter laboratoryjny i dotyczy diagnostyki w obszarze urologii/onkologii. Nie dostarcza bezpośrednich informacji o tym, jak osoba radzi sobie w czynnościach dnia codziennego, jakie ma cele, zainteresowania czy bariery funkcjonalne istotne dla planowania interwencji zajęciowej.
Pozostałe narzędzia są typowe dla procesu oceny w praktyce terapeutycznej:
- "Wywiad z podopiecznym" pozwala zebrać informacje o potrzebach, priorytetach, rolach życiowych, dotychczasowych aktywnościach, zasobach i trudnościach. Jest podstawą ustalania celów terapii i doboru aktywności.
- "Skala Barthel" służy do oceny poziomu samodzielności w podstawowych czynnościach dnia codziennego (ADL). Wynik wskazuje, jakiego wsparcia wymaga osoba i jakie obszary funkcjonalne są ograniczone.
- "Test MMSE (Mini-Mental State Examination)" jest przesiewowym testem funkcji poznawczych. Może wspierać rozpoznanie trudności poznawczych (np. w orientacji, pamięci, uwadze), co ma znaczenie dla bezpieczeństwa i doboru zadań terapeutycznych.
W praktyce egzaminacyjnej warto pamiętać o zasadzie: narzędzie powinno odpowiadać na pytanie "jak człowiek funkcjonuje i co jest mu potrzebne", a nie "jakie ma wyniki badań laboratoryjnych". Badania medyczne mogą być częścią dokumentacji, ale same w sobie nie są narzędziami oceny zajęciowej.
