W opisanej sytuacji kluczowe są dwie informacje: (1) lokal ma być oddany do używania oraz (2) korzystający nie będzie mógł pobierać pożytków. To rozróżnienie pozwala odróżnić najem od dzierżawy.
Najem to stosunek prawny, w którym jedna strona oddaje rzecz do używania, a druga płaci czynsz. W praktyce w umowie najmu lokalu stronami są: wynajmujący (oddaje lokal) oraz najemca (korzysta z lokalu i płaci czynsz). Dlatego osoba, która ma korzystać z mieszkania w zamian za comiesięczny czynsz, powinna zostać nazwana najemcą.
Dzierżawa różni się tym, że oprócz samego używania obejmuje również uprawnienie do pobierania pożytków (np. plonów, przychodów z rzeczy). Skoro w treści zadania wprost wskazano brak prawa do pożytków, to dzierżawa odpada.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Użytkownikiem – potocznie oznacza osobę korzystającą z rzeczy, ale w języku prawnym "użytkowanie" jest odrębną instytucją i nie stanowi typowej nazwy strony umowy najmu lokalu.
- Dzierżawcą – to strona umowy dzierżawy, która z zasady ma prawo pobierać pożytki; jest to sprzeczne z warunkami zadania.
- Wynajmującym – to strona oddająca rzecz do używania (właściciel lub uprawniony), a nie osoba, która płaci czynsz i mieszka w lokalu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "czynsz" i "używanie", myśl o najmie; jeśli dodatkowo jest mowa o "pożytkach", wtedy rozważ dzierżawę.
