KWALIFIKACJA SPL4 - CZERWIEC 2023

Przewozy całopojazdowe (w praktyce często utożsamiane z przewozami typu FTL) polegają na realizacji zlecenia, w którym jeden klient "angażuje" cały pojazd lub zasadniczą jego część pod jeden strumień ładunku. W takim modelu organizacja transportu jest zwykle prostsza: planuje się jedną relację i minimalizuje się liczbę operacji pośrednich.

Dlatego odpowiedź "realizacja transportu z jednego miejsca nadania do jednego miejsca odbioru ładunku" opisuje typową, charakterystyczną cechę przewozu całopojazdowego: przewóz bezpośredni (punkt–punkt). Taki układ ogranicza przeładunki, skraca czas tranzytu i ułatwia kontrolę odpowiedzialności za ładunek.

Pozostałe propozycje nie oddają istoty przewozu całopojazdowego:

• "stosowanie różnorodnych urządzeń przeładunkowych" – urządzenia przeładunkowe mogą występować w wielu rodzajach transportu (także całopojazdowym), ale nie są cechą wyróżniającą. To raczej element technologii magazynowo-transportowej zależny od rodzaju ładunku i infrastruktury.
• "wiele punktów nadania i odbioru ładunku" – układ wielopunktowy jest bardziej typowy dla dystrybucji drobnicowej, tras milk-run albo przewozów, w których konsoliduje się i rozdziela przesyłki. W przewozie całopojazdowym standardem jest relacja punkt–punkt.
• "płatność za rzeczywistą lub przeliczeniową masę … a nie za wynajęcie całego pojazdu" – rozliczanie za masę/objętość (waga przeliczeniowa) jest typowe dla przesyłek drobnicowych i usług, gdzie płaci się za "miejsce" lub parametry przesyłki. W przewozie całopojazdowym częściej spotyka się rozliczenie za pojazd/trasę (ryczałt) lub stawkę za kurs.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się zestawienie "punkt–punkt" vs "wielopunktowo", zwykle testowana jest umiejętność rozróżnienia przewozu całopojazdowego od drobnicowego i dystrybucyjnego.