Rezystywność elektryczna (oznaczana zwykle symbolem ρ) opisuje, jak silnie dany materiał przeciwstawia się przepływowi prądu. To ważne rozróżnienie w elektronice: opór R dotyczy konkretnego elementu (odcinka przewodu, ścieżki na PCB, rezystora) i zależy nie tylko od materiału, ale też od geometrii.
Podstawowa zależność łącząca te wielkości to:
R = ρ · L / A
gdzie: L to długość przewodnika, a A to pole przekroju poprzecznego.
Z tej zależności można wyprowadzić jednostkę rezystywności metodą analizy wymiarowej. Skoro R ma jednostkę Ω, L ma m, a A ma m², to:
ρ = R · A / L
czyli jednostka ρ to: Ω · m² / m = Ω·m.
Typowe pomyłki na egzaminie wynikają z mylenia pojęć i jednostek:
- "Ω" – to jednostka oporu R, a nie rezystywności. Sam om nie uwzględnia wpływu długości i przekroju.
- "S/m" – to jednostka przewodnictwa właściwego (konduktywności) σ, które jest odwrotnością rezystywności: σ = 1/ρ.
- "Ω/m" – bywa kojarzone z "oporem na metr", ale to nie jest jednostka rezystywności w SI; opisuje raczej pewien przelicznik dla konkretnej geometrii (np. dla danego przekroju).
W praktyce ELM.2 wiedza o ρ pomaga ocenić, dlaczego miedź jest preferowana na ścieżki PCB i przewody (mniejsza rezystywność → mniejszy opór dla tej samej geometrii), a także jak rośnie opór przy wydłużaniu przewodu lub zmniejszaniu przekroju.
