W praktyce pomiarowej instalacji RTV "poziom sygnału" w gnieździe abonenckim rozumie się jako poziom napięcia sygnału w.cz. (RF) doprowadzanego do odbiornika. Dlatego stosuje się jednostkę dBµV, czyli wartość w decybelach odniesioną do 1 mikrovolta. Taki zapis jest wygodny, bo poziomy w instalacjach antenowych zmieniają się w szerokim zakresie, a skala logarytmiczna ułatwia dodawanie/odejmowanie zysków i tłumień elementów toru (wzmacniacz, kabel, rozgałęźnik, tłumik).
Dlaczego pozostałe jednostki nie pasują:
- dBmW sugeruje poziom odniesiony do mW (czyli wielkość mocy). W instalacjach RTV w punktach abonenckich standardowo operuje się poziomem napięciowym, nie mocowym, bo odbiornik "widzi" napięcie na wejściu (przy założonej impedancji).
- dBµΩ odnosi się do oporu (Ω). "Poziom sygnału" nie jest poziomem rezystancji, więc taka jednostka nie opisuje poprawnie wielkości mierzonej w gnieździe RTV.
- dBmA odnosi się do prądu (A). W pomiarach sygnałów RF w gniazdach abonenckich nie opisuje się poziomu sygnału jako prądu w mA.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawia się gniazdo RTV/TV i "poziom sygnału", najczęściej chodzi o dBµV (poziom napięciowy). Jednostki "dBm" kojarz raczej z pomiarami mocy w torach radiowych i telekomunikacyjnych, a nie z typowym opisem poziomu w gnieździe abonenckim.
