Opis urządzenia wskazuje na zestaw pomiarowy złożony z dwóch geodezyjnych odbiorników GPS/GNSS umieszczonych na jednej osi oraz oprogramowania do rejestracji danych. Taki układ jest typowy dla tzw. kompasu/układu orientacji GNSS: dwa odbiorniki (zwykle z dwiema antenami) pozwalają, poza samym wyznaczeniem pozycji, określać również orientację (kierunek/heading) na podstawie geometrii wektora bazowego między antenami.
Wielkości takie jak azymut są bezpośrednio związane z orientacją w płaszczyźnie poziomej (kierunek względem północy). Wysokość jest typowym parametrem wyznaczanym przez GNSS jako składowa położenia (choć jej dokładność zależy od metody i warunków). Pojęcie kąta elewacji w praktyce GNSS najczęściej dotyczy elewacji satelity względem horyzontu, ale w testach bywa też używane szerzej jako wielkość kątowa w układzie odniesienia; w każdym razie nie jest to parametr meteorologiczny.
Natomiast prędkość wiatru nie wynika z pomiaru satelitarnego pozycji ani z geometrii dwóch anten GNSS. Do pomiaru wiatru stosuje się czujniki meteorologiczne, np. anemometry (czasem ultradźwiękowe), które mierzą przepływ powietrza. Sam odbiornik GNSS może wyznaczać prędkość ruchu obiektu (np. pojazdu), ale to wciąż nie jest prędkość wiatru, tylko prędkość przemieszczania.
Dlatego odpowiedź "prędkości wiatru" jest właściwa: opisywany zestaw GNSS służy do pomiarów nawigacyjno-geodezyjnych, a nie do pomiarów meteorologicznych.
- "wysokości" – jest wielkością związaną z pozycją GNSS.
- "kąta elewacji" – jest wielkością kątową używaną w kontekście GNSS/obserwacji satelitów lub orientacji.
- "azymutu" – jest typową wielkością wyznaczaną w kompasach GNSS.
