W zadaniu podano zużycie jednostkowe zaprawy do spoinowania: 0,5 kg/m2 na każdy 1 mm szerokości spoiny. Oznacza to, że im szersza fuga, tym proporcjonalnie więcej zaprawy potrzeba na ten sam 1 m2 okładziny.
Krok 1: uwzględnienie szerokości spoiny
Skoro 0,5 kg/m2 przypada na 1 mm, to dla 3 mm zużycie na 1 m2 wyniesie:
0,5 × 3 = 1,5 kg/m2.
Krok 2: uwzględnienie powierzchni okładziny
Powierzchnia ściany to 12 m2, więc zapotrzebowanie całkowite wynosi:
1,5 kg/m2 × 12 m2 = 18,0 kg.
Wniosek: potrzeba 18,00 kg zaprawy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 12,00 kg – taki wynik pojawia się, gdy policzy się tylko 0,5×(szerokość 2 mm) lub gdy błędnie pominie się część zależności od szerokości spoiny.
- 6,00 kg – typowy skutek obliczenia 0,5×12 i całkowitego pominięcia faktu, że zużycie jest "na każdy mm" (czyli trzeba jeszcze pomnożyć przez 3).
- 4,00 kg – wynik zaniżony, możliwy przy przypadkowym podzieleniu przez 3 zamiast pomnożenia albo przy błędnym założeniu, że 0,5 kg dotyczy całej ściany, a nie 1 m2.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach na zużycie materiału zawsze wypisz dane z jednostkami i sprawdź, czy uwzględniłeś wszystkie "mnożniki" opisowe, np. "na każdy mm", "na warstwę", "na 1 m2". To pomaga uniknąć pominięcia kluczowego czynnika.