Rozwiązanie opiera się na prawie Ohma, które łączy trzy wielkości w obwodzie prądu stałego: napięcie U, rezystancję R oraz natężenie prądu I.
Wzór:
I = U / R
Podstawienie danych:
Obliczenie:
I = 100 / 10 = 10 A
Odpowiedź "10 A" jest więc poprawna, bo wynika wprost z definicyjnej zależności U=I·R (po przekształceniu do postaci I=U/R).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "1 A" – taki wynik pojawiłby się przy błędnym podstawieniu (np. pomyleniu wartości oporu na 100 Ω) albo przy nieuważnym dzieleniu. Po sprawdzeniu: 1 A przy R=10 Ω dawałoby U=10 V, a nie 100 V.
- "100 A" – często wynika z błędu polegającego na pominięciu dzielenia przez 10 lub z intuicji, że "100 V to duże napięcie". Weryfikacja: 100 A przy 10 Ω wymagałoby U=1000 V.
- "1000 A" – odpowiada skrajnemu przeszacowaniu; taki prąd w typowych warunkach oznaczałby zwarcie lub bardzo małą rezystancję. Dla 1000 A i 10 Ω napięcie musiałoby wynosić 10 000 V.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu wykonaj szybki "test sensowności" przez podstawienie do U=I·R. Jeśli z obliczonego I wychodzi napięcie inne niż dane w treści, to znak, że w obliczeniach lub we wzorze jest błąd.
