Równoważenie obciążenia (load balancing) w kontekście routingu IP polega na tym, że do tego samego celu (prefiksu) router może mieć więcej niż jedną "najlepszą" ścieżkę. Typowym przypadkiem są trasy równokosztowe (ECMP), gdzie kilka wpisów ma ten sam koszt/metrykę, więc urządzenie nie musi wybierać jednej jedynej drogi.
Dlatego poprawne jest stwierdzenie, że w tablicy routingu przechowywanych jest kilka najlepszych tras, a następnie ruch jest rozdzielany pomiędzy dostępne ścieżki. W praktyce dystrybucja bywa realizowana najczęściej per-flow (na podstawie hasha pól nagłówków), aby unikać zmiany kolejności pakietów, ale nadal oznacza to korzystanie z wielu tras, a nie z jednej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne lub mylące?
- Stwierdzenie, że w tablicy są "kilka najlepszych tras", ale router wysyła wszystkie pakiety jedną z nich, przeczy idei równoważenia – wtedy pozostałe wpisy nie byłyby realnie wykorzystywane do rozkładu ruchu.
- Opcja mówiąca o przechowywaniu tylko jednej trasy i zawsze tej samej ścieżce opisuje klasyczny wybór pojedynczej najlepszej trasy bez load balancing.
- Twierdzenie, że jest tylko jedna trasa, a proces routingu odbywa się dla wszystkich pakietów, miesza pojęcia: wyznaczanie tras (obliczenia protokołów rutingu) nie zachodzi "od nowa" dla każdego pakietu; pakiety są przekazywane na podstawie istniejących wpisów w tablicy tras/FIB.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się load balancing lub "wielodrogowość", szukaj odpowiedzi wskazującej na więcej niż jeden najlepszy wpis trasy i rozkład ruchu między ścieżkami.
