Współczynnik tętnień opisuje, jak duża jest składowa zmienna (tętnienia) w napięciu wyprostowanym w porównaniu do składowej stałej. Intuicyjnie: im bardziej "pofalowane" napięcie po prostowaniu i filtracji, tym większy współczynnik tętnień.
Mostek prostowniczy (prostownik dwupołówkowy) wykorzystuje obie połówki sinusoidy. Oznacza to, że na wyjściu pojawiają się impulsy w każdej połówce okresu, a więc tętnienia mają wyższą częstotliwość niż w prostowaniu jednopołówkowym. Przy typowym filtrze pojemnościowym kondensator jest doładowywany częściej, więc ma mniej czasu na rozładowanie przez obciążenie. Skutkiem są mniejsze wahania napięcia między kolejnymi szczytami.
Pojedyncza dioda (prostownik jednopołówkowy) przepuszcza tylko jedną połówkę przebiegu. Impulsy pojawiają się rzadziej, więc kondensator (jeśli jest zastosowany) dłużej rozładowuje się w przerwach. To zwiększa amplitudę tętnień, a zatem zwiększa współczynnik tętnień.
- "wzrośnie" – poprawnie, bo po zamianie na prostowanie jednopołówkowe tętnienia są większe (gorsze wygładzenie dla tych samych warunków).
- "zmaleje" – błędnie; mniejsza liczba impulsów doładowujących nie zmniejsza tętnień, tylko zwykle je zwiększa.
- "będzie równa 0" – błędnie; tętnienia równe zero oznaczałyby idealnie stałe napięcie, czego nie daje sam prostownik bez idealnej stabilizacji.
- "pozostanie bez zmian" – błędnie; topologia prostownika wpływa na częstotliwość i przebieg napięcia wyprostowanego, więc (przy porównywalnym filtrze i obciążeniu) zmienia też tętnienia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu porównuje się mostek z pojedynczą diodą, zwykle chodzi o przejście z prostowania dwupołówkowego na jednopołówkowe, co pogarsza wygładzenie i zwiększa tętnienia.
