W przedmiarze robót dla powierzchniowego utrwalenia jezdni kluczowe jest wyznaczenie powierzchni odcinka, czyli pola w m2. Ponieważ jezdnia ma stałą szerokość, a odcinek jest opisany kilometrażem, przyjmujemy kształt prostokąta: pole = szerokość × długość.
1) Obliczenie długości odcinka
Odcinek jest od 0+420 do 0+920. Różnica kilometrażu to 920 m − 420 m = 500 m. Zapis "0+xxx" oznacza metry w danym kilometrze trasy, więc odejmowanie wykonuje się w metrach.
2) Obliczenie pola
Szerokość jezdni: 5,00 m.
Pole: 5,00 m × 500 m = 2 500 m2.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- 1 000 m2 – odpowiadałoby np. długości 200 m przy szerokości 5 m; to typowy skutek błędnego odczytu różnicy kilometrażu lub przypadkowego skrócenia odcinka.
- 5 000 m2 – odpowiadałoby długości 1 000 m; często wynika z pomylenia odcinka 500 m z 1 km albo nieuwzględnienia odejmowania (przyjęcia "od 0 do 0+920").
- 7 500 m2 – odpowiadałoby długości 1 500 m; zwykle to efekt podwójnego błędu: złej długości oraz dodatkowego "doliczenia" zamiast różnicy.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonaj dwa szybkie testy: (1) czy długość odcinka jest realistyczna (tu 500 m), (2) czy jednostki się zgadzają: m × m = m2. To ogranicza typowe pomyłki rachunkowe w przedmiarze.
