W pracy asystenta osoby z niepełnosprawnością często rozróżnia się różne rodzaje wsparcia, ponieważ każdy z nich odpowiada na inny typ potrzeby podopiecznego. W opisywanej sytuacji asystent udziela instrukcji i przekazuje konkretne sposoby działania, czyli pomaga przejść od zamiaru do wykonania czynności.
Dlatego poprawne jest wsparcie instrumentalne: jego istotą jest wspieranie w praktycznym działaniu (ukierunkowanie krok po kroku, pokazanie strategii, pomoc w zorganizowaniu wykonania zadania). W praktyce może to wyglądać jak: wyjaśnienie kolejności czynności, dobranie bezpiecznej techniki, zaproponowanie rozwiązań ułatwiających wykonanie zadania albo przećwiczenie sposobu postępowania.
Odpowiedź "informacyjnego" bywa wybierana, ponieważ w treści pojawia się słowo "informacje". Jednak samo wystąpienie informacji nie przesądza o typie wsparcia. Kluczowe jest to, że informacje są nakierowane na wykonanie i mają formę instruktażu "jak działać".
Odpowiedź "emocjonalnego" jest nieprawidłowa, bo wsparcie emocjonalne polega na budowaniu poczucia bezpieczeństwa, akceptacji i zrozumienia (np. uspokajaniu, dawaniu otuchy), a nie na przekazywaniu procedur działania. Odpowiedź "finansowego" również nie pasuje, ponieważ dotyczy zapewniania środków materialnych lub organizowania zasobów pieniężnych, czego w opisie nie ma.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie dominuje "co zrobić i jak to zrobić" (instruktaż, konkretne kroki, organizacja wykonania), najczęściej chodzi o wsparcie instrumentalne; gdy dominuje "jak się czujesz" – emocjonalne; gdy "skąd wziąć wiedzę" – informacyjne; gdy "pieniądze/zasoby materialne" – finansowe.
