W praktyce pracy technika fotografii i multimediów kluczowe jest rozróżnienie między legalnym korzystaniem z cudzych materiałów (np. na podstawie licencji, zgody autora lub innego uprawnionego) a korzystaniem bezprawnym, czyli bez wymaganych uprawnień.
Pytanie opisuje sytuację, w której ktoś nie tylko narusza prawa do cudzych materiałów, ale dodatkowo czerpie zyski z ich powielania i robi to na tyle intensywnie, że staje się to źródłem dochodu. Taki opis wskazuje na bardziej "kwalifikowany" (surowszy) wariant naruszenia, bo łączy bezprawność z nastawieniem na zarobek i powtarzalność działań.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "5 lat." – odpowiada ona górnej granicy kary pozbawienia wolności przewidzianej dla przypadków, w których naruszenie ma charakter zarobkowy i stanowi źródło utrzymania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "2 lat." – to zbyt niska górna granica w stosunku do opisu czynu jako stałego źródła dochodu; pasuje raczej do łagodniej ocenianych sytuacji niż wskazana w pytaniu skala.
- "3 lat." – bywa mylone z innymi progami odpowiedzialności karnej, ale nie odpowiada wskazanemu w pytaniu poziomowi kwalifikacji (zarobkowość jako źródło dochodu).
- "1 roku." – to typowa pułapka "minimalizowania" problemu; przy stałym czerpaniu zysków z naruszeń sankcje są zasadniczo wyższe.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o sankcje zwracaj uwagę na słowa-klucze typu "czerpiąc zyski", "w takim stopniu", "źródło dochodu". To zwykle sygnał, że chodzi o surowszy wariant i wyższą maksymalną karę.
