Klamrowanie rozważa się, gdy pęknięcie ma charakter konstrukcyjny: jest długie, przechodzi przez mur, ma tendencję do "pracowania" lub wskazuje na osłabienie elementu. Wtedy samo wypełnienie może maskować objaw, ale nie przywróci ciągłości pracy muru. Przy drobnych, pojedynczych pęknięciach zazwyczaj nie jest to pierwsza metoda.