W przesiewaniu rozdział opiera się na wymiarze oczka sita: ziarna mniejsze od prześwitu mają większą szansę przejść przez sito i trafić do produktu dolnego, a ziarna większe powinny pozostać na sicie jako produkt górny.
Jeżeli dochodzi do uszkodzenia polegającego na powiększeniu oczek (np. wybicie drutów, rozerwanie, trwałe rozciągnięcie siatki), to efektywna "granica" rozdziału przesuwa się w stronę większych ziaren. Oznacza to, że część ziaren, które w prawidłowych warunkach byłyby zatrzymane na sicie, zaczyna przedostawać się w dół.
Skutkiem jest pojawienie się w produkcie dolnym nadziarna, czyli ziaren zbyt grubych jak na zakładaną frakcję dolną. Taka sytuacja pogarsza jakość produktu, może zakłócać pracę kolejnych urządzeń (np. kruszarek, przenośników, klasyfikatorów) i jest typowym objawem konieczności wymiany lub naprawy pokładu sitowego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- Podziarno to frakcja drobna; powiększenie oczek nie powoduje "dodatkowego podziarna", tylko dopuszcza do przejścia frakcję grubszą.
- Przesiew i odsiew bywają używane jako nazwy strumieni produktu (dolnego/górnego), a nie jako informacja o błędzie jakościowym. Pytanie dotyczy tego, co znajdzie się w produkcie dolnym wskutek uszkodzenia, więc właściwą odpowiedzią jest nazwa zanieczyszczającej frakcji: nadziarno.
W praktyce operator powinien potwierdzić problem obserwacją uziarnienia produktu, kontrolą stanu sit i dopasowaniem działań utrzymania ruchu (wymiana, naciąg, dobór typu sita).
