W instalacjach solarnych (np. do przygotowania c.w.u.) powierzchnia absorbera pola kolektorowego określa "moc zbierania" energii promieniowania. Aby tę energię skutecznie przekazać do zasobnika, potrzebny jest solarny wymiennik ciepła (najczęściej wężownica w zasobniku lub wymiennik płytowy). Jego powierzchnia nie powinna być dobierana przypadkowo, bo zbyt mała ogranicza odbiór ciepła, a zbyt duża może być nieuzasadniona ekonomicznie i konstrukcyjnie.
W zadaniu kluczowe jest poprawne odczytanie wartości z przedstawionego rysunku/wykresu. Dla podanej powierzchni absorbera 5,9 m2 należy znaleźć odpowiadający jej zakres na osi (lub w tabeli) i odczytać zalecany przedział powierzchni wymiennika. Zgodnie z odczytem z rysunku wynik mieści się w granicach od 1,20 m2 do 1,80 m2.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Od 1 do 2 m2 – to przedział zbyt "ogólny". Może obejmować wartość poprawną, ale nie wynika z odczytu z rysunku jako właściwy, dedykowany zakres dla 5,9 m2.
- Od 1,20 do 2 m2 – zawyża górną granicę względem wskazania na wykresie, przez co nie odpowiada zalecanemu przedziałowi.
- Od 2 do 3 m2 – to zakres wyraźnie zbyt duży dla pola kolektorów 5,9 m2 według rysunku; taki wybór zwykle wynika z pomylenia skali lub intuicyjnego "przeszacowania".
Wskazówka egzaminacyjna: przy zadaniach "według rysunku/wykresu" zawsze sprawdź jednostki, kierunek osi oraz to, czy odczyt dotyczy przedziału, a nie pojedynczej wartości. Następnie wybierz odpowiedź, która dokładnie odpowiada zakresowi z rysunku, a nie tylko go "obejmuje".
