Skrajnia taboru to przestrzeń, która musi pozostać wolna, aby przejeżdżający pojazd kolejowy nie zahaczył o przeszkodę. Jeśli osoba wykonująca dozorowanie stwierdzi, że materiały lub przedmioty złożone przy torze (albo na torze zamkniętym) wchodzą w skrajnię, priorytetem jest natychmiastowe usunięcie fizycznego zagrożenia, czyli odsunięcie przeszkód na właściwą odległość.
Odpowiedź "odsunąć je na właściwą odległość." jest poprawna, ponieważ bezpośrednio eliminuje przyczynę niebezpieczeństwa: obecność obiektu w przestrzeni przejazdu taboru. To działanie jest skuteczne niezależnie od tego, czy przeszkoda znajduje się na torze czynnym, czy na torze zamkniętym, ponieważ nadal może dojść do wjazdu taboru (np. pojazd roboczy, manewry, wjazd techniczny) albo do innego zdarzenia wynikającego z organizacji robót.
Odpowiedź "dopuścić do wjazdu pociągu na odcinek." jest błędna, bo oznacza akceptację ryzyka kolizji. Samo dopuszczenie ruchu nie rozwiązuje problemu przeszkody w skrajni.
Odpowiedź "ustawić wskaźnik zejścia z toru." jest błędna, ponieważ taki wskaźnik dotyczy organizacji zachowania pracowników/poruszania się w rejonie toru, a nie usuwa materiałów znajdujących się w skrajni. To przykład mylenia środków organizacyjnych z eliminacją zagrożenia u źródła.
Odpowiedź "ustawić sygnał D6." również nie jest właściwa jako podstawowa reakcja w opisanej sytuacji, bo sygnał/wskazanie nie likwiduje przeszkody w skrajni. W praktyce najpierw usuwa się przeszkodę (jeśli jest to możliwe i bezpieczne), a dopiero potem dobiera ewentualne dodatkowe zabezpieczenia adekwatne do sytuacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "wchodzi w skrajnię", najczęściej chodzi o konieczność usunięcia przeszkody (działanie techniczne), a nie o samo oznakowanie lub formalne dopuszczenie ruchu.
