W zadaniu podano uzysk: z wykrawania 100 kg rostbefu otrzymuje się 39,4 kg mięsa klasy I. Pytanie dotyczy uzysku z 200 kg tego samego elementu, przy założeniu niezmiennych warunków (ten sam element i ta sama klasa mięsa), czyli stałej wydajności.
To jest typowe zadanie z proporcjonalności prostej: jeśli masa surowca rośnie w stałym stosunku, to masa uzyskanego mięsa (danej klasy) rośnie w tym samym stosunku.
- Krok 1: ustal stosunek masy wsadu: 200 kg to 2 × 100 kg.
- Krok 2: przeskaluj uzysk: 39,4 kg × 2 = 78,8 kg.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Odpowiedź 39,4 kg pomija fakt, że wsad się podwoił (to częsty błąd polegający na przepisaniu liczby z treści). Odpowiedź 118,2 kg odpowiadałaby potrojeniu uzysku (39,4 × 3), co nie wynika z danych. Odpowiedź 196,0 kg jest bliska całej masie wsadu i nie uwzględnia tego, że uzysk klasy I stanowi tylko część elementu po wykrawaniu.
W praktyce technologicznej takie obliczenia służą do planowania produkcji i kontroli wydajności: gdy znasz uzysk dla 100 kg, łatwo policzysz uzysk dla dowolnej masy przez mnożenie przez odpowiedni współczynnik (np. 0,394 jako udział masowy), pamiętając o jednostkach w kilogramach.
