W gastronomii spotyka się różne rodzaje kart menu, które porządkują ofertę i ułatwiają jej prezentację gościom. Karta obejmująca propozycje skierowane do wybranej grupy odbiorców (np. wegetarian, dzieci) jest nazywana kartą specjalną, ponieważ stanowi ofertę celowaną: nie jest to pełne menu lokalu, tylko zestaw potraw dobranych pod konkretne potrzeby żywieniowe, preferencje lub sposób żywienia.
Odpowiedź "dnia" nie pasuje, bo karta dnia odnosi się do ograniczonej oferty przygotowanej na konkretny dzień (np. dania lunchowe, szybkie propozycje, zupa dnia). Kryterium jest tu czas obowiązywania oferty, a nie grupa klientów.
Odpowiedź "standardowa" jest nieprawidłowa, bo karta standardowa to zwykle podstawowa, stała karta lokalu: obejmuje typowy zestaw dań oferowanych regularnie. Menu dziecięce lub wegetariańskie bywa dodatkiem do tej karty, a nie jej synonimem.
Odpowiedź "okolicznościowa" dotyczy sytuacji, gdy menu powstaje na konkretną okazję (np. święta, wydarzenie, przyjęcie). Wtedy kryterium to okoliczność, a nie grupa docelowa wynikająca z preferencji żywieniowych.
W praktyce zawodowej rozróżnienie tych pojęć pomaga dobrać właściwą formę prezentacji oferty: inaczej projektuje się kartę na stałe, inaczej na dany dzień, inaczej na święta, a inaczej dla specyficznych potrzeb żywieniowych. Na egzaminie warto zwracać uwagę, czy kluczem jest czas (dzień), zdarzenie (okoliczność), czy grupa gości (oferta specjalna).
