KWALIFIKACJA MED13 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 40.
Kartę ewaluacji zawierającą polecenie: podkreśl z jaką miną kończysz dzisiejsze zajęcia, terapeuta powinien zastosować w celu
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie wyboru "miny" na koniec zajęć jest prostą formą samooceny i informacji zwrotnej. Terapeuta wykorzystuje je, aby szybko rozpoznać poziom zadowolenia/nastroju po aktywności (zwłaszcza gdy komunikacja werbalna jest ograniczona). Nie służy ono bezpośrednio usprawnianiu dłoni ani "realizacji planu".

Pełne wyjaśnienie:

Karta ewaluacji z poleceniem: "podkreśl z jaką miną kończysz dzisiejsze zajęcia" jest narzędziem służącym do uzyskania informacji zwrotnej od podopiecznego. Taka forma (skala obrazkowa, mimika) pozwala w prosty sposób określić, czy zajęcia były odbierane jako przyjemne, neutralne czy nieprzyjemne, czyli pomaga w ocenie poziomu zadowolenia z zajęć. Jest to szczególnie przydatne, gdy podopieczny ma trudność z oceną werbalną, ograniczony zasób słów lub obniżoną motywację do rozmowy.

Dlaczego poprawna jest odpowiedź o zadowoleniu?
Wybór "miny" dotyczy subiektywnego odczucia po zajęciach. Terapeuta może dzięki temu:

  • monitorować, jak podopieczny przeżywa proponowane aktywności,
  • wychwycić spadek satysfakcji i zareagować modyfikacją metody lub stopnia trudności,
  • wzmacniać współdecydowanie podopiecznego o terapii (poczucie wpływu).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "Poprawy sprawności manualnej dłoni" – sama czynność podkreślenia odpowiedzi jest zbyt krótka i wtórna wobec celu karty. To narzędzie oceny, a nie zaplanowane ćwiczenie usprawniające (które wymagałoby konkretnych zadań manualnych i kryteriów wykonania).
  • "Rozładowania napięcia emocjonalnego" – karta nie jest techniką regulacji emocji (np. treningiem oddechowym, relaksacją czy rozmową terapeutyczną). Może ujawnić emocje, ale jej główną funkcją jest ich zebranie/ocena, a nie rozładowanie.
  • "Realizacji planu przebiegu zajęć" – plan zajęć dotyczy organizacji i przebiegu sesji. Karta z "miną" jest elementem podsumowania i ewaluacji, a nie narzędziem sterowania realizacją scenariusza.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w poleceniu pojawia się prośba o ocenę odczuć po zajęciach (np. "jak się czujesz?", "oceń zajęcia", "wybierz buźkę"), zwykle chodzi o ewaluację satysfakcji/nastroju i zebranie feedbacku, a nie o ćwiczenie funkcji czy realizację harmonogramu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To prosty arkusz do zebrania informacji zwrotnej po zajęciach. Może zawierać pytania, skale (np. obrazkowe) lub miejsce na krótką ocenę. Jej celem jest sprawdzenie, jak podopieczny odbiera zajęcia i co warto zmienić, aby terapia była lepiej dopasowana.
Podopieczny wybiera lub zaznacza buźkę odpowiadającą samopoczuciu albo zadowoleniu po zajęciach. To szybka, zrozumiała forma samooceny, szczególnie pomocna przy trudnościach komunikacyjnych. Wynik traktuje się jako sygnał do rozmowy i modyfikacji kolejnych działań.
Bo treść polecenia dotyczy odczuć po zajęciach (zadowolenia/nastroju), a nie jakości ruchu czy precyzji. Podkreślenie odpowiedzi jest tylko sposobem zaznaczenia wyboru, a nie zaplanowanym ćwiczeniem manualnym z określonymi kryteriami i powtarzalnością.
Może sygnalizować zbyt wysoki lub zbyt niski poziom trudności, zmęczenie, brak sensu dla podopiecznego albo niewłaściwy dobór aktywności. Terapeuta powinien dopytać o przyczyny (w miarę możliwości) i rozważyć zmianę formy pracy, tempa, przerw lub rodzaju zadań.
Najczęściej na końcu sesji, gdy doświadczenie jest świeże i łatwiej o spontaniczną ocenę. U części osób warto też zebrać krótką ocenę w trakcie (np. po etapie trudniejszym), aby szybko reagować. Ważne, by robić to konsekwentnie i w stałej, prostej formie.
Nie zawsze. Dla wielu osób jest bardzo czytelna, ale część podopiecznych może mieć trudność z interpretacją symboli albo woleć inne formy (np. skalę liczbową, wybór kolorów, krótką rozmowę). Narzędzie trzeba dobrać do możliwości poznawczych i komunikacyjnych oraz wieku.
Częsty błąd to traktowanie oceny jako "zaliczenia" zajęć zamiast jako sygnału do modyfikacji. Inny błąd to wyciąganie wniosków z jednego wyniku bez obserwacji trendu. Ważne jest też, by nie sugerować odpowiedzi (np. tonu głosu) i zachować neutralność.
Ewaluacja zbiera ocenę (jak było), a techniki regulacji emocji mają zmienić stan (uspokoić, obniżyć napięcie). Karta z "miną" wskazuje odczucie podopiecznego po zajęciach, ale sama w sobie nie jest metodą redukcji stresu, jak relaksacja czy trening oddechu.
Można użyć krótkich pytań zamkniętych ("podobało się?"), skali 1–5, wyboru koloru nastroju, termometru satysfakcji, albo 2–3 zdań do dokończenia ("Dziś było dla mnie…", "Najtrudniejsze było…"). Kluczowe jest dopasowanie narzędzia do możliwości podopiecznego.
Ucz się rozróżniać: cel terapeutyczny (co usprawniamy) od celu ewaluacji (co mierzymy i po co). Zwracaj uwagę na czasownik w poleceniu (np. "oceń", "wybierz", "podkreśl") i na to, czy dotyczy odczuć, umiejętności czy organizacji zajęć.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 55% zdających egzamin. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że polecenie wyboru "miny" na koniec zajęć jest prostą formą samooceny i informacji zwrotnej.

Materiały:

  • Podręczniki z zakresu terapii zajęciowej opisujące etap oceny/ewaluacji i dokumentację pracy
  • Materiały dydaktyczne o narzędziach komunikacji wspomagającej (piktogramy, skale obrazkowe)
  • Przykładowe arkusze ewaluacji zajęć i karty samooceny stosowane w pracy z różnymi grupami podopiecznych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026

Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego