Kasze powstają z obrobionych ziaren zbóż (lub pseudozbóż), a ich skład odżywczy jest typowy dla tej grupy produktów: dominują węglowodany, głównie w postaci skrobi. To właśnie skrobia stanowi największą część suchej masy ziarna, dlatego w praktyce dietetycznej i gastronomicznej kasze traktuje się przede wszystkim jako dodatek skrobiowy i ważne źródło energii w posiłku.
Odpowiedź "mikroelementów" jest mniej trafna w logice pytania "bardzo dobrym źródłem", ponieważ choć kasze mogą dostarczać pewnych ilości składników mineralnych (zależnie od rodzaju i stopnia oczyszczenia), to zwykle nie one stanowią składnik ilościowo dominujący. W zadaniach egzaminacyjnych "dobre źródło" w takim ujęciu najczęściej odnosi się do głównych makroskładników.
Odpowiedź "tłuszczów nasyconych" nie pasuje, ponieważ kasze zasadniczo nie są produktem tłuszczowym. Zawartość tłuszczu bywa niewielka, a dodatkowo profil tłuszczów nasyconych jest charakterystyczny raczej dla produktów zwierzęcych lub wysoko przetworzonych tłuszczów, nie dla typowych kasz.
Odpowiedź "białka pełnowartościowego" także jest nieprawidłowa w ujęciu żywieniowym: białko zbóż nie jest klasycznie traktowane jako pełnowartościowe (profil aminokwasów bywa mniej korzystny). W praktyce kucharskiej poprawę wartości białka w daniu uzyskuje się przez łączenie kasz z innymi produktami, np. strączkami, nabiałem, jajami lub mięsem.
Wskazówka do nauki: jeśli widzisz produkt z grupy zbożowej (kasza, ryż, makaron, pieczywo), w większości pytań o "główne źródło" chodzi o węglowodany/skrobię. Pozostałe składniki mogą być obecne, ale zwykle nie są cechą dominującą.
