W każdej fazie odbiornika mamy połączenie szeregowe rezystancji R oraz reaktancji pojemnościowej XC. W obwodach prądu przemiennego taki układ opisuje się impedancją fazową Z, której moduł (wartość skuteczna "oporu" dla prądu) wynosi:
|Z|=√(R²+X²)
Podstawiając dane: R=60 Ω oraz XC=80 Ω otrzymujemy:
|Z|=√(60²+80²)=√(3600+6400)=√10000=100 Ω.
Następnie trzeba poprawnie dobrać napięcie. Sieć 400 V/230 V oznacza, że:
- 400 V to napięcie przewodowe (międzyfazowe),
- 230 V to napięcie fazowe (między fazą a przewodem neutralnym).
Odbiornik jest połączony w gwiazdę, więc każda faza jest zasilana napięciem fazowym 230 V. Prąd fazowy wynosi więc:
If=Uf/|Z|=230 V / 100 Ω = 2,3 A.
W połączeniu gwiazda dla odbiornika symetrycznego prąd przewodowy jest równy prądowi fazowemu, czyli IL=If. Stąd prądy przewodowe wynoszą 2,3 A.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne? Wartości większe (np. 3,83 A lub 4,0 A) zwykle wynikają z użycia 400 V zamiast 230 V albo z błędnego potraktowania impedancji (np. przyjęcia zbyt małego |Z|). Z kolei 1,64 A może wynikać z pomylenia zależności gwiazda/trójkąt lub z niepoprawnych przekształceń przy wyznaczaniu impedancji.
