Stałość przedmiotu oznacza, że dziecko tworzy umysłową reprezentację obiektu i rozumie, iż przedmiot nadal istnieje, nawet gdy jest zasłonięty lub "zniknie" z pola widzenia. To ważny krok w rozwoju poznawczym, bo pokazuje przejście od reagowania wyłącznie na to, co aktualnie widoczne, do myślenia o rzeczach nieobecnych.
Odpowiedź "W czwartym kwartale pierwszego roku życia" jest uznawana za właściwą w klasycznym podejściu opisującym rozwój niemowlęcia etapami: pod koniec 1. roku dziecko częściej podejmuje intencjonalne szukanie schowanego obiektu, a nie tylko interesuje się samym ruchem czy dźwiękiem.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo przesuwają pojawienie się tej kompetencji w stronę zbyt wczesną lub zbyt późną:
- "W drugim kwartale pierwszego roku życia" zwykle jest zbyt wcześnie dla utrwalonego rozumienia, że obiekt istnieje mimo braku widoczności; na tym etapie częstsze są reakcje na bodźce i proste próby, ale nie stabilna reprezentacja.
- "W drugim kwartale drugiego roku życia" oraz "W czwartym kwartale drugiego roku życia" są zbyt późne dla typowo rozwijających się dzieci; w praktyce wiele dzieci wykazuje zachowania świadczące o stałości przedmiotu wcześniej, zanim skończą 2 lata.
Wskazówka do nauki: kojarz stałość przedmiotu z zabawami typu "a kuku" i chowaniem zabawki. Jeśli dziecko zaczyna systematycznie szukać schowanego obiektu (pod poduszką, w pudełku), to jest to praktyczny sygnał rozwoju tej umiejętności.