W masażu klasycznym (zwłaszcza na kończynach) przyjmuje się zasadę prowadzenia większości chwytów w kierunku dośrodkowym, czyli od części bardziej odległych ku bliższym tułowia, aby wspierać odpływ żylny i ułatwiać "powrót" krwi w stronę serca. Z tego powodu odpowiedź "zgodnie z przepływem krwi żylnej" jest zgodna z klasycznie nauczaną metodyką.
Odpowiedź "zgodnie z przepływem krwi tętniczej" jest nieprawidłowa, ponieważ przepływ tętniczy biegnie zasadniczo od serca do obwodu. Taki kierunek (odśrodkowy) nie jest regułą dla typowych technik masażu klasycznego i nie realizuje celu wspomagania odpływu.
Odpowiedź "od części centralnych do obwodowych" również opisuje kierunek odśrodkowy. Uczniowie wybierają ją czasem intuicyjnie, bo "centralnie" kojarzy się z początkiem pracy, jednak w metodyce masażu klasycznego kluczowe jest prowadzenie ruchów w stronę serca, a nie "od środka na zewnątrz".
Odpowiedź "od części proksymalnych do dystalnych" jest błędna, bo oznacza ruch od bliższych do dalszych (też odśrodkowo). W praktyce poprawny schemat dla wielu chwytów na kończynie to raczej dystalnie → proksymalnie. Warto zapamiętać: dośrodkowo = w stronę serca, a to najczęściej pokrywa się z kierunkiem odpływu żylnego (i bywa kojarzone także z ułatwieniem "drenażu" tkanek).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się kierunki "tętniczy" i "żylny", a pytanie dotyczy ogólnej zasady masażu klasycznego, zwykle chodzi o wybór kierunku wspierającego odpływ (czyli żylny), nie dopływ (tętniczy).