Norma zużycia materiału to ilość tkaniny, którą należy przeznaczyć na wykonanie wyrobu w praktyce, a nie tylko "na styk". Dlatego obejmuje zużycie teoretyczne (wynikające z długości elementów) oraz dodatki technologiczne (straty i odpady powstające podczas krojenia i szycia).
Krok 1: zużycie teoretyczne
W przypadku garsonki (żakiet + spódnica) przy szerokości tkaniny 150 cm i podanych wymiarach elementy układa się zwykle kolejno wzdłuż materiału. Z tabeli odczytujemy długości: żakiet 50 cm, rękaw 60 cm, spódnica 60 cm. Suma daje: 50 + 60 + 60 = 170 cm.
Krok 2: dodatek technologiczny
W praktyce krawieckiej dolicza się narzut na: zapasy na szwy (często 1–2 cm na szew), podwinięcia i obręby (np. kilka centymetrów), możliwy skurcz tkanin wełnianych oraz straty krojcze i zapas bezpieczeństwa. W zadaniu przyjęto typową wartość 10%.
Krok 3: obliczenie normy
Norma zużycia = 170 cm × (1 + 10/100) = 170 × 1,10 = 187 cm.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
Wartość "170 cm" to tylko suma długości elementów bez zapasu, co w realnym szyciu grozi brakiem tkaniny na podwinięcia i straty. Wyniki "340 cm" i "374 cm" sugerują mechaniczne podwojenie lub nadmierne zawyżenie zużycia, które przy tkaninie o szerokości 150 cm i typowym układzie elementów dla podanych wymiarów nie wynika z danych zadania.