Klucz nasadowy (często rozumiany w praktyce jako precyzyjny klucz imbusowy) służy do pracy ze śrubami mającymi wewnętrzne gniazdo sześciokątne. W montażu okularów ma to znaczenie wtedy, gdy konstrukcja oprawy przewiduje skręcane mocowanie soczewki.
Oprawy bezramkowe nie mają klasycznej obręczy otaczającej soczewkę. Soczewka jest elementem konstrukcyjnym – by połączyć ją z mostkiem i zausznikami stosuje się niewielkie śruby. To właśnie w tym miejscu technik optyk używa klucza nasadowego do dokręcania/odkręcania połączeń. Wymagana jest duża ostrożność: zbyt duża siła może spowodować naprężenia i uszkodzenie soczewki, a zbyt mała – powstawanie luzów i rozchwianie okularów.
Odpowiedź "metalowych" jest błędna, bo opisuje materiał oprawy, a nie jej konstrukcję. Oprawa może być metalowa i jednocześnie pełna, półramkowa albo bezramkowa, więc sam fakt "metalowości" nie przesądza o potrzebie użycia klucza nasadowego.
Odpowiedź "półramkowych" jest błędna, ponieważ w typowej konstrukcji półramkowej soczewka jest utrzymywana przez rowek i żyłkę (linkę nylonową), a montaż polega na osadzeniu soczewki i napięciu żyłki, nie na dokręcaniu śrub imbusowych.
Odpowiedź "pełnych" także jest błędna: w oprawach pełnych soczewkę najczęściej osadza się mechanicznie w obręczy (rowku) oprawy. Do takich czynności częściej używa się narzędzi do rozginania/oprawiania lub drobnych śrubokrętów serwisowych, a nie klucza nasadowego przeznaczonego do gniazd sześciokątnych.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy odpowiedź dotyczy typu konstrukcji (bezramkowe/półramkowe/pełne), czy tylko cechy pobocznej (np. metalowe). Narzędzie wynika z mechanizmu mocowania soczewki, a nie z materiału oprawy.
