Flambirowanie to czynność polegająca na skropieniu gotowej potrawy alkoholem (zwykle wysokoprocentowym) i jej krótkotrwałym zapaleniu. W praktyce jest to często końcowa faza przygotowania wykonywana w sali restauracyjnej przy stole gościa, bo ma również funkcję pokazową i aromatyzującą.
Ważne jest rozróżnienie tego terminu od innych czynności spotykanych w gastronomii:
- Garnirowanie dotyczy dekorowania lub uzupełniania potrawy dodatkami (np. ziołami, warzywami, elementami ozdobnymi). Nie obejmuje podpalania alkoholu.
- Serwowanie oznacza podanie potrawy gościowi (czynność obsługowa). Może towarzyszyć różnym technikom kulinarnym, ale samo w sobie nie jest nazwą metody polegającej na skrapianiu alkoholem i zapaleniu.
- Tranżerowanie to porcjowanie i krojenie (np. mięsa) na odpowiednie części, często wykonywane przy stole lub na wózku. Nie jest to technika oparta na efekcie płomienia.
Na egzaminie warto zwracać uwagę na słowa-klucze w opisie: jeśli pojawia się alkohol oraz zapalanie w kontekście wykończenia dania przy gościu, wskazuje to właśnie na flambirowanie. Dla bezpieczeństwa w realnej pracy znaczenie mają kontrola płomienia, dobór naczynia oraz ograniczenie ryzyka zapłonu w otoczeniu.