Konta wynikowe służą do ewidencji zdarzeń wpływających na wynik finansowy jednostki, czyli przede wszystkim przychodów i kosztów. Ich istotną cechą, odróżniającą je od kont bilansowych, jest to, że nie wykazują stanu (salda) początkowego na początku okresu sprawozdawczego. Nie przenosi się na nie bilansu otwarcia.
Dlatego sformułowanie "otwiera się konto wynikowe" należy rozumieć praktycznie: konto zaczyna "żyć" w danym okresie w momencie zaksięgowania pierwszej operacji gospodarczej. Dla kont przychodów pierwszym typowym zapisem jest ujęcie przychodu ze sprzedaży lub innego źródła. Zgodnie z zasadą funkcjonowania kont przychodów, zwiększenia przychodów księguje się po stronie Ma (kredytowej), a ich zmniejszenia po stronie Wn (debetowej). To oznacza, że w praktyce konto przychodów jest "otwierane" przez obroty po stronie kredytowej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Stan początkowy po stronie Wn/Ma" – błąd polega na przeniesieniu logiki kont bilansowych na wynikowe. Konta wynikowe są na początek okresu "wyzerowane", więc nie wykazuje się na nich stanu początkowego.
- "Obroty po stronie debetowej konta" – strona Wn jest typowa dla kosztów (zwiększenia kosztów), natomiast dla przychodów typowe są zapisy po stronie Ma.
W trakcie roku konta przychodów zwykle wykazują saldo Ma, a konta kosztów saldo Wn. Na koniec roku obrotowego obroty/salda kont wynikowych przenosi się na konto wyniku finansowego (np. 86), co powoduje ich zamknięcie i przygotowanie do nowego okresu bez salda początkowego.
