Konto "Rozliczenie wyniku finansowego" jest wykorzystywane do zebrania i rozliczenia wyniku finansowego jednostki w procesie zamykania okresu (zwłaszcza roku obrotowego). W praktyce jego saldo informuje, czy po przeksięgowaniach jednostka ma wynik dodatni (zysk) czy ujemny (stratę) oraz jaka kwota pozostaje do dalszego rozliczenia (np. do podziału lub pokrycia).
Poprawne jest stwierdzenie: "może wykazywać saldo Ct oznaczające niepodzielony zysk." Saldo po stronie Ct (Ma) interpretuje się jako sytuację, w której wynik jest dodatni i na etapie rozliczenia pozostaje kwota zysku, która może zostać przeznaczona do podziału (zgodnie z decyzją właścicieli) albo pozostawiona w jednostce.
Stwierdzenie "może wykazywać jednocześnie saldo Dt i Ct" jest błędne w logice ewidencji: konto w danym momencie może mieć co najwyżej jedno saldo (albo po stronie Wn/Dt, albo po stronie Ma/Ct), ewentualnie może być bez salda po pełnym rozliczeniu. Jednoczesne saldo po obu stronach oznaczałoby pomieszanie pojęć obrotów z saldem.
Stwierdzenie "może wykazywać saldo Ct oznaczające niepokrytą stratę" jest nieprawidłowe, bo niepokryta strata jest co do zasady kojarzona z wynikiem ujemnym, który logicznie odpowiada przeciwnej stronie salda niż zysk (w zależności od przyjętej konstrukcji kont i sposobu przeksięgowań). Kluczowe jest, że opis "Ct = strata" myli interpretację stron konta.
Stwierdzenie "nie może wykazywać salda" także jest błędne: konto może wykazywać saldo, jeżeli wynik nie został jeszcze w pełni rozliczony (np. przed podjęciem decyzji o podziale zysku lub sposobie pokrycia straty). Brak salda jest możliwy dopiero po całkowitym zamknięciu i rozliczeniu zapisów.
Wskazówka egzaminacyjna: odróżniaj "obroty" od "salda" i pamiętaj, że saldo opisuje stan końcowy, a nie sumę zapisów. Jeśli odpowiedź sugeruje "jednoczesne saldo Dt i Ct", to zwykle jest to pułapka wynikająca z mylenia obrotów z saldem.
