Konto "Ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia" w typowej praktyce ewidencyjnej służy do ujmowania kosztów związanych m.in. z obciążeniami pracodawcy oraz innymi świadczeniami na rzecz pracowników. Skoro jest to koszt, to konto ma charakter wynikowy – jego saldo (w ujęciu okresowym) wpływa na ustalenie wyniku finansowego i finalnie jest prezentowane w rachunku zysków i strat.
Odpowiedź "bilansowym" nie pasuje, ponieważ konta bilansowe służą do wykazywania stanów aktywów i pasywów na dzień bilansowy (np. środki pieniężne, zapasy, kapitały, zobowiązania). Koszty nie są stanem majątku ani źródłem finansowania – są kategorią wynikową okresu.
Odpowiedź "korygującym" jest błędna, bo konto korygujące ma specyficzną funkcję: koryguje (zmniejsza lub zwiększa) wartość innego składnika, np. poprzez odpisy aktualizujące czy umorzenie. "Ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia" nie jest kontem korekty wartości, tylko kontem ewidencji kosztu.
Odpowiedź "rozrachunkowym" bywa myląca, bo w księgowaniach płacowych faktycznie występują rozrachunki (np. zobowiązania wobec instytucji i pracowników). Jednak konto rozrachunkowe ujmuje należności lub zobowiązania, a nie sam koszt. W praktyce koszt ujmuje się na koncie wynikowym, a równolegle zapis po stronie Ma/Wn trafia na właściwe konto rozrachunkowe.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w nazwie konta występuje rodzaj kosztu (wynagrodzenia, ubezpieczenia, zużycie materiałów), to najczęściej jest to konto wynikowe. Jeśli nazwa dotyczy stanu majątku lub źródła finansowania, to będzie to konto bilansowe.