Konwencja TIR jest kojarzona z procedurami celnymi w tranzycie międzynarodowym. Jej sens praktyczny polega na tym, że przewóz może odbywać się z wykorzystaniem ujednoliconej procedury i dokumentu (powszechnie rozpoznawanego w branży), a organy celne opierają się na zabezpieczeniu celnym i kontroli zgodności zamknięć/ładunku. Dlatego poprawnie wiąże się ją z obszarem odpraw i formalności celnych w przewozie drogowym.
Odpowiedź "przewozu towarów niebezpiecznych" jest błędna, ponieważ dotyczy innego reżimu wymagań: klasyfikacji zagrożeń, oznakowania, wyposażenia i procedur bezpieczeństwa właściwych dla konwencji/regulacji ADR. To inny zakres niż tranzyt celny.
Odpowiedź "przewozu towarów szybko psujących się" jest błędna, bo odnosi się do umowy ATP, która dotyczy warunków przewozu produktów nietrwałych (m.in. wymagań dla środków transportu chłodniczego, utrzymania temperatury i klasyfikacji urządzeń). Nie opisuje ona procedur odprawy celnej.
Odpowiedź "pracy załóg pojazdów transportu towarowego" jest błędna, ponieważ kwestie czasu prowadzenia, przerw i odpoczynków oraz organizacji pracy kierowców wynikają z przepisów o czasie pracy i regulacji dotyczących tachografów. Nie są one przedmiotem konwencji TIR.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się zestawienia TIR/ADR/ATP, warto najpierw przypisać im słowa-klucze: TIR = cło/tranzyt, ADR = niebezpieczne, ATP = szybko psujące się. To pozwala szybko rozdzielić zakresy.
