Korektor graficzny to urządzenie, w którym użytkownik reguluje wzmocnienie/ tłumienie w kilku (lub kilkudziesięciu) z góry ustalonych pasmach częstotliwości. Liczba "punktów" (suwaków) odpowiada liczbie pasm korekcji.
W praktyce realizacji dźwięku spotyka się m.in.:
- korektory o małej liczbie pasm (np. 5–10), które służą do szybkiej, ogólnej korekcji barwy i zwykle mają szerokie pasma,
- korektory o dużej liczbie pasm (np. 31), które umożliwiają bardziej selektywną korekcję (często kojarzoną z podziałem tercjowym, czyli 1/3 oktawy).
Dla korektora dziesięciopunktowego typowym skojarzeniem jest podział oktawowy, czyli taki, w którym częstotliwości środkowe kolejnych pasm są oddalone w przybliżeniu o jedną oktawę (podwojenie częstotliwości). Taki podział jest wystarczający do korekcji "szerokiej" (np. rozjaśnienie, ocieplenie, ograniczenie dudnienia) bez bardzo precyzyjnego "wycinania" wąskich rezonansów.
Odpowiedź "dwuoktawowe" oznaczałaby pasma jeszcze szersze (co dawałoby bardzo zgrubną kontrolę nad barwą i zwykle mniejszą liczbę pasm w całym zakresie). Odpowiedź "kwartowe" sugeruje podział na 1/4 oktawy, a "tercjowe" na 1/3 oktawy — takie rozwiązania kojarzą się raczej z większą liczbą pasm (bo im węższe pasma, tym więcej ich potrzeba do pokrycia całego zakresu). Dlatego w kontekście "dziesięciopunktowy" najbardziej typowe i oczekiwane jest wskazanie pasm oktawowych.
Wskazówka egzaminacyjna: warto kojarzyć liczbę pasm z "gęstością" korekcji: im więcej pasm, tym mniejsze odstępy między częstotliwościami środkowymi i większa selektywność narzędzia.
