Korowanie (okorowywanie) polega na usunięciu kory z drewna. Zabieg ten ma znaczenie ochronne przede wszystkim dlatego, że wiele gatunków szkodników surowca jest silnie związanych z warstwą kory i łyka: tam składają jaja, tam rozpoczyna się żer larw i tam powstają charakterystyczne chodniki.
Odpowiedź "drwalnika paskowanego" wskazuje gatunek, którego uszkodzenia nie muszą być eliminowane samym zdjęciem kory. W praktyce oznacza to, że nawet po korowaniu część owadów może nadal wykorzystywać drewno jako środowisko rozwoju (żer w drewnie), więc ryzyko strat nie znika wyłącznie dzięki temu zabiegowi.
Pozostałe odpowiedzi (kornik ostrozębny, kornik zrosłozębny, cetyńiec mniejszy) odnoszą się do grup kojarzonych z żerowaniem podkorowym. Dla takich szkodników usunięcie kory ogranicza dostęp do kluczowego środowiska życia (miejsca rozrodu i żeru), dlatego korowanie bywa jednym z działań zmniejszających zagrożenie zasiedlenia i uszkodzeń.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pojawia się pytanie o skuteczność korowania, zastanów się, czy dany szkodnik wymaga kory/łyka do rozwoju. Jeśli tak, korowanie zwykle działa ochronnie; jeśli larwy rozwijają się głównie w drewnie, samo korowanie może nie wystarczyć i potrzebne są inne działania (np. szybki wywóz, warunki składowania, monitoring).
