KWALIFIKACJA LES2 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 6.
Rysunek przedstawia imago oraz obraz żerowania
Ilustracja przedstawia rysunek związany z tematyką leśnictwa, a konkretnie z identyfikacją szkodników drzew.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rozpoznanie opiera się na jednoczesnej analizie postaci dorosłej (imago) oraz charakterystycznego obrazu żerowania widocznego na rysunku.
Wskazany gatunek odpowiada zestawowi tych cech, natomiast pozostałe propozycje dają typowo inny wygląd owada lub inny układ i miejsce żerowisk.

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniu kluczowe jest połączenie dwóch źródeł informacji: wyglądu imago oraz śladów żerowania. Sama nazwa "kornik" lub skojarzenie z najczęściej omawianymi gatunkami bywa mylące, dlatego poprawne rozwiązanie wymaga porównania tego, co widać na rysunku, z typowymi cechami diagnostycznymi.

Odpowiedź "drwalnika paskowanego" należy wybrać wtedy, gdy zarówno imago, jak i zaprezentowany sposób żerowania odpowiadają temu gatunkowi w materiałach szkoleniowych (zestaw cech nie może pasować lepiej do innych wymienionych szkodników).

Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, ponieważ dotyczą gatunków, które w praktyce terenowej rozpoznaje się po innym zestawie przesłanek: mogą różnić się typowym wyglądem postaci dorosłej, charakterem wygryzień i chodników, a także preferencjami co do miejsca żerowania i żywiciela. W zadaniach egzaminacyjnych rozróżnienie polega na tym, aby nie oceniać wyłącznie "na oko" jednego elementu, lecz sprawdzić zgodność imago + żerowisko.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy ślady żerowania są "pasujące" do danego typu szkodnika (np. charakter chodników/wygryzień i miejsce ich występowania), a dopiero potem potwierdź wybór cechami imago. Taka kolejność ogranicza pomyłki wynikające z podobieństwa wyglądu owadów.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):

Imago to postać dorosła owada, zdolna do rozrodu.

W diagnostyce szkodników leśnych porównuje się cechy imago (kształt, ubarwienie, proporcje) z atlasami i kluczami. Na egzaminie imago często zestawia się dodatkowo z typem żerowania, aby potwierdzić oznaczenie.

Najczęściej analizuje się miejsce (pod korą, w drewnie, na pędach), układ chodników/wygryzień oraz ich charakterystyczny "rysunek".

To ważne, bo wiele gatunków może wyglądać podobnie jako imago, ale zostawia odmienne ślady żerowania. Na egzaminie trzeba dopasować oba elementy.

Połączenie imago i żerowiska zwiększa jednoznaczność rozpoznania.

Uczeń nie powinien zgadywać po samej nazwie lub po "najbardziej znanym" korniku, tylko sprawdzić spójność: czy wygląd dorosłego owada i typ uszkodzeń tworzą logiczną całość. To ogranicza pomyłki między podobnymi gatunkami.

Zwykle nie. W pytaniach o rozpoznawanie gatunku potrzebna jest znajomość cech porównawczych oraz praktyka z materiałem zdjęciowym/rysunkowym.

Jeśli uczeń bazuje tylko na intuicji, łatwo uruchamia heurystykę "wybieram najbardziej znaną nazwę", co często kończy się błędem.

Typowe błędy to: wybór odpowiedzi po samej nazwie, nieuwzględnienie żerowiska, oraz mylenie gatunków o zbliżonym wyglądzie.

Często też uczniowie nie zwracają uwagi na kontekst (gdzie na drzewie widać uszkodzenia). Warto ćwiczyć na wielu przykładach ilustracji.

Najskuteczniejsze jest uczenie się w parach: zdjęcie/rysunek imago + przykładowe żerowisko.

Dobrą metodą jest tworzenie fiszek: z jednej strony obraz, z drugiej nazwa i 2–3 cechy odróżniające. Kluczowe jest też porównywanie podobnych gatunków obok siebie.

Lustracje wykonuje się, gdy pojawiają się objawy osłabienia drzew (np. zamieranie, przebarwienia), po zdarzeniach stresowych oraz w okresach podwyższonego ryzyka gradacji.

Celem jest wczesne wykrycie zasiedlenia i podjęcie działań ograniczających straty surowca i rozprzestrzenianie szkodnika.

Mylenie wynika z podobieństwa nazw oraz z tego, że wiele gatunków jest małych i na rysunkach mają zbliżoną sylwetkę.

Dodatkowo działa interferencja pamięci: uczniowie pamiętają pojedynczą cechę i "doklejają" ją do złego gatunku. Rozwiązaniem jest zawsze sprawdzanie żerowiska.

W praktyce bardzo pomaga wiedza, na jakich drzewach dany szkodnik występuje najczęściej oraz gdzie zakłada żerowiska (np. część pnia, gałęzie, cienka kora).

Na egzaminie taka informacja bywa zaszyta w ilustracji lub kontekście zadania, więc warto ją uwzględnić w rozumowaniu.

Przyjmij procedurę: (1) odczytaj z ilustracji, co przedstawia imago; (2) opisz typ uszkodzeń; (3) porównaj z czterema nazwami i wyklucz te, które nie pasują do śladów żerowania.

Taka metoda zmniejsza wpływ stresu i "pierwszego skojarzenia".

info

Około 69% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Materiały:

  • Atlas szkodników leśnych (część dotycząca korników i gatunków żerujących pod korą) – wydanie papierowe lub biblioteczne
  • Klucze do oznaczania owadów leśnych używane w nauczaniu technika leśnika
  • Materiały dydaktyczne z entomologii leśnej: fotografie imago oraz przykłady żerowisk

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego